Prowadzi procesy artystyczno-społeczne, reżyseruje spektakle i gra muzykę. Odpowiada za program Domu Sztuki, a wcześniej współtworzył podkast Odsłuch społeczny i grupę teatralną 3kolektyw. W 2023 roku otrzymał stypendium artystyczne m.st. Warszawy, w 2024 roku został laureatem Nagrody im. Tadeusza Mazowieckiego, a w 2025 roku wyróżniono go Warszawską Nagrodą Edukacji Kulturalnej. Wychowuje psa, uprawia warzywa i stara się nie spieszyć.
W miejscu dzisiejszego Osiedla Ostrobramska sto lat temu działała żydowska ferma rolnicza Hechaluc. Zapraszamy do wspólnego przywołania historii osób, które współtworzyły to miejsce.
Od kwietnia do lipca grupa ponad dziesięciu osób będzie wspólnie pracować nad twórczym upamiętnieniem grochowskiego kibucu.
Od kwietnia do lipca grupa ponad dziesięciu osób będzie wspólnie pracować nad twórczym upamiętnieniem grochowskiego kibucu.
Od kwietnia do lipca grupa ponad dziesięciu osób będzie wspólnie pracować nad twórczym upamiętnieniem grochowskiego kibucu.
Czy we współczesnym mieście słychać ślady przeszłości? Można usłyszeć dźwięki pozostałe po rolniczej społeczności kibucu? Jeśli nie da się ich usłyszeć, to czy można wyobrazić sobie brzmienie tamtego miejsca?
Za projekt KIBBUTZ, który realizujemy od 2023 roku, zostaliśmy nagrodzeni w konkursie inicjatyw pozarządowych S3KTOR. Wyróżniono nas za „kreatywne podejście do polityki upamiętniania dziedzictwa historycznego Warszawy”.
Od kwietnia do lipca grupa ponad dziesięciu osób będzie wspólnie pracować nad twórczym upamiętnieniem grochowskiego kibucu.
Jak upamiętniać działalność, po której nie został żaden ślad? Jakie są potrzeby osób zamieszkujących w historycznych granicach kibucu, a jakie żydowskiej i ogólnowarszawskiej społeczności?
Od kwietnia do lipca grupa ponad dziesięciu osób będzie wspólnie pracować nad twórczym upamiętnieniem grochowskiego kibucu.
Od kwietnia do lipca grupa ponad dziesięciu osób będzie wspólnie pracować nad twórczym upamiętnieniem grochowskiego kibucu.
Badaczki, artyści, mieszkanki! Praktycy, teoretyczki i marzyciele — zapraszamy do kolektywnego procesu. Będziemy rozmawiać o rolniczej i żydowskiej historii Grochowa, pracować ze znanymi i jeszcze nieodkrytymi formami upamiętnień oraz zastanawiać się nad tym, jak działać z przeszłością w duchu współodpowiedzialności za przyszłość.
Od września spotykaliśmy się, żeby rozmawiać o pamięci i upamiętnianiu, historii wiejskiej i żydowskiej, tworzeniu sąsiedztwa i dobrych ram współpracy. Czerpiąc z nurtów idących w poprzek, wtrącających się i krytycznych, zdecydowaliśmy się na działanie, które można nazwać śmiesznym. To nasza strategia.