Prowadzę procesy artystyczno-społeczne, reżyseruję spektakle i gram muzykę. Odpowiadam za program Domu Sztuki, a wcześniej współtworzyłem podkast Odsłuch społeczny i grupę teatralną 3kolektyw.
W 2023 roku otrzymałem stypendium artystyczne m.st. Warszawy, w 2024 roku zostałem laureatem Nagrody im. Tadeusza Mazowieckiego, a w 2025 roku wyróżniono mnie Warszawską Nagrodą Edukacji Kulturalnej.
Wychowuję psa, uprawiam warzywa i staram się nie spieszyć.
Do kilkumiesięcznej, intensywnej pracy zaprosiliśmy osoby zajmujące się dźwiękiem i muzyką, komponowaniem i nagrywaniem zarówno zawodowo, jak i w ramach samorozwojowej drogi. Będziemy także pracować z osobami, dla których to przede wszystkim temat jest główną motywacją — miasto, urbanistyka i architektura, antropopresja, klimat i przyroda.
Do kilkumiesięcznej, intensywnej pracy zaprosiliśmy osoby zajmujące się dźwiękiem i muzyką, komponowaniem i nagrywaniem zarówno zawodowo, jak i w ramach samorozwojowej drogi. Będziemy także pracować z osobami, dla których to przede wszystkim temat jest główną motywacją — miasto, urbanistyka i architektura, antropopresja, klimat i przyroda.
Do kilkumiesięcznej, intensywnej pracy zaprosiliśmy osoby zajmujące się dźwiękiem i muzyką, komponowaniem i nagrywaniem zarówno zawodowo, jak i w ramach samorozwojowej drogi. Będziemy także pracować z osobami, dla których to przede wszystkim temat jest główną motywacją — miasto, urbanistyka i architektura, antropopresja, klimat i przyroda.
Do kilkumiesięcznej, intensywnej pracy zaprosiliśmy osoby zajmujące się dźwiękiem i muzyką, komponowaniem i nagrywaniem zarówno zawodowo, jak i w ramach samorozwojowej drogi. Będziemy także pracować z osobami, dla których to przede wszystkim temat jest główną motywacją — miasto, urbanistyka i architektura, antropopresja, klimat i przyroda.
Realizowany od kwietnia do czerwca program tworzą warsztaty poprowadzone przez artystów i artystki dźwiękowe Izabelę Dłużyk, Edkę Jarząb i Pawła Kulczyńskiego, wykłady badaczek Marty Michalskiej i Justyny Stasiowskiej oraz spacery prowadzone przez fotografa Adama Durjasza i historyczkę Annę Wrońską (Centrum Architektury).
W Noc Muzeów (16 maja 2026) zaprosimy na wystawę fotografii, cyklografik i sitodruku. Przy współpracy Domu Sztuki, galerii gTOR oraz inicjatywy Nowe Dynasy będziemy opowiadać o historii 333-metrowej, betonowej wstęgi toru kolarskiego Orzeł oraz modernistycznej hali sportowej. Szczególnie skupimy się na wieloletnim budowaniu społeczności walczącej o to miejsce.
„Chcę zaprosić do zastanowienia się nad tym, co dla każdej i każdego z nas oznacza szczęście. Tkanina, nici, igły, którymi się będziemy posługiwać, będą narzędziami do zapisu pojawiających się refleksji. Jestem bardzo ciekawa, jaką formę ostatecznie przyjmą w ramach tego procesu” — zapowiada Ewa Cieniak.
Procesy artystyczno-społeczne prowadzimy w Domu Sztuki już od kilku lat. Tym razem optykę przesuwamy na wątki związane z miastem, urbanistyką i architekturą, antropopresją, klimatem i przyrodą. Za narzędzia pracy przyjmujemy nagrywanie, komponowanie i wszystko, co czerpie z muzyki, dźwięku i ciszy, szumów, szeptów i szmerów.
Tematem będzie historia pracy, relacji i destrukcji zakładów przemysłu odzieżowego, które działały na granicy Grochowa i Kamionka. To nasze kolejne teatralne działanie — po zeszłorocznym spektaklu „Gesty oporu” (2025) i wcześniejszych terenowych, performatywnych działaniach w ramach „KIBBUTZ” (2023–2024).
„Po pierwsze. Nie musimy pracować 8 godzin dziennie. To dawno zostało wyliczone, że nie będzie to koniecznie, a skoro to się nadal dzieje, to znaczy, że w czyimś interesie jest, żebyśmy tyle pracowali, bo wtedy nie mamy czasu zająć się innymi rzeczami, na przykład zaangażowaniem społecznym”.
Ciekawie było słuchać, jak to, co wydawało nam się ogromnym wysiłkiem i niemal modelową formą zaangażowania, było poddawane samokrytyce i marginalizacji.
Fotografie tworzą przestrzeń, w której odbywa się spektakl. Powstały w czasie wywiadów przeprowadzonych w ramach procesu.